سر آغاز

چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

  چون تو در کس ننگری کس با تو همدم کی شود

 سلام به دخترم و همه عزیزانی که نوشته های این وبلاگ را خواهند خواند.

 پیش تر ها خاطرات و مکنونات قلبی خود را در دفتر خاطرات می نوشتیم....اما الان بر جریده اینترنت می نویسیم و ثبت می کنیم تا کسان دگری را هم با خود همراه کنیم..کسانی که با دلتنگی های ما دلتنگ شوند و با شادی هایمان دلخوش.

جانانم،جانان من،

دخترم،عزیزتر از جانم قصد دارم خاطرات و عکسهایت و همچنین چکیده ای از عشق بی پایان، بی کران و

ژرفی را که به تو دارم اینجا بنویسم تا بعدها شاید هنگامی که دلتنگی ، غمگینی ، نا امیدی....

شاید روزی که دور از من و پدر باشی...شاید وقتی که دنیا در نظرت تیره و تار است..آسمان دلت ابری باشد....

این نوشته ها به تو دلبندم یادآوری کنند که هر کجا باشی ...در هر وضعیتی باشی...

با هر کسوتی در جامعه باشی..خلاصه هر کسی و هرچیزی که باشی...

قلب پدر و من برای تو می تپد و برای همیشه و همیشه آغوش ما برای تو باز است.....

همیشه به خاطر داشتن تو سرافرازیم و مفتخر. .

و هنوز هم هر لحظه به خاطر بودن تو،سپاس گذار یزدانیم...